Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu(DEHB), çocuklukta görülen dikkat eksikliğinin veya hiperaktivitenin süreklilik kazanmış hali olan bir nörogelişimsel bozukluktur. Erken çocuklukta aslında çoğu çocuk bu tarz aşırı hareketli, aktif veya dikkati daha kolay dağılabilen özelliklere sahiptir. Bu durum yetişkinlerin çocuğunun DEHB’li olduğunu düşünmesine yol açmaktadır. Bu bozukluğa ani olarak davranmayı içeren dürtüsellik eşlik eder. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunun genetik olduğuna dair birçok kanıt vardır. Özellikle annenin sigara kullanması veya düşük doğum ağırlığı bu bozukluk için risk faktörlerindendir.
Dikkat eksikliği belirtilerinin azaltılmasında uyarıcı ilaçlardan oluşan medikal tedavinin önemi yadsınılmazdır fakat psikoterapi süreci de çocuğun dürtüsellik gibi kontrol etmekte güçlük çektiği davranışlarının azaltılmasında önemlidir. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunda ilaçlarla birlikte Davranışsal Terapi uygulanarak ebeveynin olumsuzluğa varan otoriter tutumu azaltılabilmektedir. Ebeveyn eğitimi DEHB tedavisinde önemlidir.
Ebeveyn eğitimleri ve sınıf yönetimi gibi psikolojik tedaviler DEHB’li bireyin sosyal yaşamdaki uyumlu davranışlarının güçlendirilmesinde önemlidir. Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu tedavisinde uzun vadeli olarak medikal tedavi önemli olsa da, çocuğun ailesiyle veya akranlarıyla olan etkileşimini içeren psikolojik programlar çocuğun hayata adaptasyonunda çok önemlidir. DEHB’li kişi mevcut tanı sistemine göre ağırlıklı dikkatsiz, ağırlıklı olarak hiperaktif veya bu ikisinin de aynı anda görülebildiği birleşik biçime sahip olabilir. Araştırmalar DEHB belirtilerinin yaşla beraber tamamen geçmediğini göstermektedir. Bu sebeple özellikle erken yaşantıda alınan tanıyla uygun tedavi planının oluşturulması çok önemlidir.